ALAN OLMADI

Sarhoş gecelerin yorgunluğunu
Taşıdım ben benden alan olmadı
Sevda ateşinde yandım kavruldum
Gözümün yaşını silen olmadı

Acılara kucak açtım dost oldum
Ağladıkça hüzünlendim dert doldum
Ne bir gün sevindim ne bir gün güldüm
Derdimi dökecek dilim olmadı

Dertlerle aramı hep açık tuttum
Çok şey söylediler ben ise sustum
Acıların karşısında dik durdum
Dost gibi yanımda duran olmadı

Kayboldu güneşim girdi buluta
Rengim bak sapsarı döndü toprağa
Gülerek çıkmıştım son yolculuğa
Musalla taşından alan olmadı

A.Vahap ÇELİK.