ALEV ALEV YAKTIN

Alev alev yaktı beni ateşte
Cilvesi başkaydı nazı bir başka
Böyle görmeseydim ölseydim keşke
Ne olduda düştün sen bu hallere

Güneş senin gülüşünle doğardı
Güller senin gülüşünle açardı
Yaşam senin gülüşünle başlardı
Ne olduda düştün sen bu hallere

Acılı kederli bütün sözlerin
Konuşurken yaşla dolar gözlerin
Gönlün karargahı tüm hüzünlerin
Ne olduda düştün sen bu hallere

Gece gündüz az peşinde gezmedim
Ölümüne sevdim seni üzmedim
Senin için nelerimi vermedim
Ne olduda düştün sen bu hallere

A.Vahap ÇELİK.