ELVEDA DİYEMEDİM

Seni kaybetmenin üzüntüsünden
Gönlümde sevinçten eser kalmadı
Kırdın kanadımı kırdın kolumu
Bir elveda demek kısmet olmadı

Dertlerle doldurdum gönül tasımı
Nehirlere kattım bitmez acımı
Genç yaşta toprağa gömdüm aşkımı
Bir elveda demek kısmet olmadı

Yüreğim kanadı gözyaşım aktı
Giderken gözlerim buğulu baktı
Bilirim  bu yolun dönüşü yoktu
Bir elveda demek kısmet olmadı

Hasret yüreğime çöktü dağ gibi
Yüreğimden sökemedim sevgini
Ölümde bozmamış güzelliğini
Bir elveda demek kısmet olmadı

Güllerim kurudu bahar mevsimi
Anlatamaz oldum dosta kendimi
Diyemedim sevenlere derdimi
Bir elveda demek kısmet olmadı

A.Vahap ÇELİK.